Prowadzenie i kierowanie pojazdem, autem czy samochodem po cofnięciu lub bez uprawnień - art. 180a k.k.

Prowadzenie i kierowanie pojazdem, autem czy samochodem po cofnięciu lub bez uprawnień - art. 180a k.k.

Art. 180a Kodeksu karnego

Kto na drodze publicznej, w strefie zamieszkania lub w strefie ruchu, prowadzi pojazd mechaniczny, nie stosując się do decyzji właściwego organu o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.

W uzasadnieniu projektu nowelizacji kodeksu karnego (Druk sejmowy Nr 2586 z 7.7.2014 r., s. 3–4) podkreślono, że przepis ma wprowadzić karalności osób, które prowadziły bez uprawnień pojazd po upływie okresu, na który orzeczono środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów. Za niewystarczające, z punktu widzenia celów regulacji, uznano rozwiązanie, by sprawcy dopuszczający się takich zachowań ponosili odpowiedzialność na podstawie art. 94 KW. W motywach ustawodawczych dostrzeżono, że poddanie tych osób reżimowi wykroczeniowemu stanowiłoby zrównanie ich z osobami, które wprawdzie nie posiadają uprawnień, ale jednocześnie nie wykazały się stwarzaniem szczególnego niebezpieczeństwa (np. poprzez jazdę pod wpływem alkoholu). W ostatecznej wersji art. 180a KK zrezygnowano z odwołania się do braku uprawnień do kierowania pojazdami z powodu orzeczenia środka karnego zakazu prowadzenia pojazdów. Zamiast tego, przepis odnosi się do prowadzącego pojazd mechaniczny, który nie stosuje się do decyzji właściwego organu o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami.

Oznacza to, że zasadniczo, osoba prowadząca pojazd mechaniczny, za wykroczenie z art. 94 § 1 KW będzie odpowiadała wyłącznie wtedy, gdy nigdy nie posiadała uprawnień do kierowania pojazdami albo co prawda posiadała w przeszłości owe uprawnienia i zostały jej one cofnięte, ale działa nieumyślnie. Natomiast osoba, która prowadzi pojazd mechaniczny mimo cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami i czyni to umyślnie, będzie odpowiadała za przestępstwo z art. 180a KK (zob. J. Lachowski (w:) Kodeks karny. Komentarz, V. Konarska - Wrzosek (red.), WKP 2018, komentarz do art. 180a, teza 1; W. Zontek (w:) Nowelizacja prawa karnego 2015. Komentarz, W. Wróbel (red.), Kraków 2015, s. 834 – 835).

Sprawcą przestępstwa może być tylko osoba posiadająca uprzednio uprawnienia do kierowania pojazdami, której to uprawnienia zostały cofnięte przez właściwy organ administracji. Jest to więc przestępstwo indywidualne. Organami uprawnionymi do wydania decyzji o cofnięciu uprawnień jest starosta. Decyzję o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami wydaje się w razie stwierdzenia:

1) na podstawie orzeczenia lekarskiego istnienia przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem;

2) na podstawie orzeczenia psychologicznego istnienia przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdem;

3) utraty kwalifikacji, na podstawie wyniku egzaminu państwowego przeprowadzonego w trybie art. 49 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy o kierujących pojazdami;

4) niezgłoszenia się we wskazanym terminie na egzamin państwowy który miał być przeprowadzony w trybie art. 49 ust. 1 pkt 2 i 3 lit. b ustawy o kierujących pojazdami;

5) ponownego przekroczenia liczby 24 punktów otrzymanych za naruszenie przepisów ruchu drogowego w okresie 5 lat od dnia wydania skierowania na kurs reedukacyjny, o którym mowa w art. 99 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy o kierujących pojazdami;

6) popełnienia w okresie próbnym trzech wykroczeń przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji lub jednego przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji;

7) orzeczenia zakazu prowadzenia pojazdów;

8) kierowania pojazdem silnikowym w przedłużonym okresie, o którym mowa w art. 102 ust. 1d ustawy o kierujących pojazdami.

Również art. 140 prawa o ruchu drogowym określa podstawy wydania przez starostę decyzji o cofnięciu uprawnień. Następuje to w razie:

1) przekroczenia, w okresie 1 roku od dnia wydania po raz pierwszy prawa jazdy, liczby 20 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego;

2) stwierdzenia, na podstawie prawomocnych rozstrzygnięć, że kierujący pojazdem silnikowym w okresie 2 lat od dnia wydania mu po raz pierwszy prawa jazdy popełnił:

a) przestępstwo przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji,

b) trzy wykroczenia określone w art. 86 § 1 lub 2, art. 87 § 1, art. 92a w przypadku przekroczenia dopuszczalnej prędkości o ponad 30 km/h lub art. 98 KW;

3) niepoddania się sprawdzeniu kwalifikacji w trybie określonym w art. 114 ust. 1 pkt 1.

Nie zostają wypełnione znamiona przestępstwa z art. 180a KK, w sytuacji gdy uprawnienia do kierowania pojazdami uległy zawieszeniu wskutek zatrzymania dokumentu uprawniającego do prowadzenia pojazdu w trybie art. 135 ust. 1 pkt 1 lit. a, na okres od dnia zatrzymania dokumentu przez uprawniony organ do dnia wydania postanowienia o zatrzymaniu prawa jazdy.

Przestępstwo jest zagrożone alternatywnymi karami: grzywny, ograniczenia wolności i pozbawienia wolności do lat 2. Tak ukształtowana sankcja umożliwia zastosowanie odstąpienia od wymierzenia kary (art. 59 KK) oraz warunkowego umorzenia postępowania karnego (art. 66 KK). Spośród środków karnych możliwe jest orzeczenie zakazu zajmowania określonego stanowiska, wykonywania określonego zawodu lub prowadzenia określonej działalności gospodarczej (art. 41 KK). Nowelizacja KK z 23.3.2017 r. przewiduje obowiązek orzekania zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w razie skazania za przestępstwo określone w art. 180a KK, co należy uznać za rozwiązanie zbyt represyjne.

W przypadku jakichkolwiek pytań bądź wątpliwości, pozostajemy do Państwa dyspozycji, prosimy przejść do zakładki kontakt.

Z wyrazami szacunku.

Prowadzenie i kierowanie pojazdem, autem czy samochodem po cofnięciu lub bez uprawnień – art. 180a k.k.
5 (100%) 110 vote[s]

Dodaj komentarz