Art. 208. Kto rozpija małoletniego, dostarczając mu napoju alkoholowego, ułatwiając jego spożycie lub nakłaniając go do spożycia takiego napoju, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.
Odpowiedzialności karnej może podlegać osoba, która rozpija małoletniego przez dostarczenie mu, bez względu na jego moc w promilach, napoju alkoholowego, lub do tego go nakłaniania, lub ułatwia jego spożycie. Przepis nie ogranicza stosowania go tylko do rozpijania przez, przykładowo rodzinę i najbliższych. Odpowiedzialność za rozpijanie może ponieść każdy, kto to czyni. Ponadto sprawca musi mieć świadomość, że osoba, którą rozpija, jest małoletnia, czyli że nie ma ukończonych 18 lat.
Przestępstwo rozpijania można popełnić umyślnie, mając zamiar, czyli wie o tym, że dokonuje rozpicia małoletniego albo w zamiarze ewentualnym, czyli przewiduje możliwość popełnienia przestępstwa i godzi się na to. Przedmiotem ochrony tego przepisu jest powszechny wszystkim interes społeczny, który ma na celu przeciwdziałanie spożyciu tzw. napojów wyskokowych przez młodzież oraz wolne od alkoholu funkcjonowanie małoletniego w rodzinie.
Według powyższego artykułu kodeksu karnego, zabronione jest:
– nakłanianie (oddawać coś do rąk, przynosić na miejsce przeznaczenia; doręczać),
– dostarczanie (sprowadzić coś komuś dokądś; stać się źródłem czegoś),
– ułatwianie (sprawić, że coś staje się dla kogoś łatwiejsze)
spożywania napojów alkoholowych.
Rozpijanie nieletniego to wielokrotne, powtarzające się zachowanie sprawcy, a nie jednorazowe podanie małoletniemu alkoholu do spożycia. Również jednorazowe działanie sprawcy może – w niektórych sytuacjach – doprowadzić do skutku w postaci rozpijania małoletniego, rozumianego jako niebezpieczeństwo przyzwyczajenia się do alkoholu lub umocnienia się w tego rodzaju skłonności, choć wydaje się oczywiste, że realizacja znamion tego przestępstwa będzie najczęściej wymagała działania wielokrotnego.
Wystąpienie przestępstwa rozpijania nie jest uzależnione od wystąpienia jakiegokolwiek skutku, przykładowo w postaci faktycznego uzależnienia małoletniego od napoju alkoholowego).
Przestępstwo określone w art. 208 kodeksu karnego ścigane jest w trybie publicznoskargowym, czyli organy ścigania (Policja lub Prokuratura) zobowiązane są po uzyskaniu informacji o podejrzeniu popełnienia przestępstwa niezwłocznie podjąć działania mające na celu wykrycie sprawcy i zebranie dowodów jego winy
[spacer]
W przypadku jakichkolwiek pytań bądź wątpliwości, pozostajemy do Państwa dyspozycji, prosimy przejść do zakładki kontakt.
Z wyrazami szacunku.