Dostałem do odbycia karę w więzieniu, bo nie wykonywanie i nie pracowałem prac społecznych i odróbek

Dostałem do odbycia karę w więzieniu, bo nie wykonywanie i nie pracowałem prac społecznych i odróbek

Jeżeli skazany uchyla się od wykonywania prac społecznych (odróbek) sąd zarządza, a jeżeli uchyla się on od świadczenia pieniężnego lub obowiązków orzeczonych w wyroku, sąd może zarządzić wykonanie zastępczej kary pozbawienia wolności. W razie gdy skazany wykonał część prac społecznych, sąd zarządza wykonanie zastępczej kary pozbawienia wolności w wymiarze odpowiadającym karze prac społecznych pozostałych do wykonania, przyjmując, że jeden dzień zastępczej kary pozbawienia wolności jest równoważny dwóm dniom prac społecznych.

Zastępcza kara pozbawienia wolności zarządzana jest w przypadku uchylania się od wykonywania prac społecznych (odróbek), a także wobec braku alternatywy dla tej kary zastępczej w postaci zastępczej kary grzywny. Do czasu zmiany przepisów sąd musiał taką zastępczą karę orzec. Od 1 lipca 2015 r. ma możliwość nieorzekania tej kary, o ile skazany wykaże się inicjatywą. Zasadniczym bowiem jej celem była zmiana dotychczasowej polityki karania w kierunku wprowadzenia priorytetu kar wolnościowych, a w konsekwencji ograniczenie stosowania kosztownej i jednocześnie nieskutecznej kary pozbawienia wolności. Wprowadzone do ustawy rozwiązanie prezentuje wysoki walor wychowawczy, a także ogranicza populację penitencjarną oraz wydatki budżetowe w tym zakresie. Jest ono zatem alternatywą dla zastępczej kary pozbawienia wolności.

Dostałem do odbycia karę w więzieniu, bo nie wykonywanie i nie pracowałem prac społecznych i odróbek Poznań

Trzeba dostrzec jednak, że część wyroków zapada w trybie nakazowym, a więc bez rozprawy, a skazani nie wiedzą o zapadłych wobec nich orzeczeniach i stąd ich nie wykonują. Nie wiedzą też o zamianie pierwotnie orzeczonej kary na karę zastępczą pozbawienia wolności. Tak więc to nie w sądzie, ale czasami dopiero od funkcjonariusza Służby Więziennej skazany może się dowiedzieć o nowej możliwości zwolnienia się od wykonania zastępczej kary pozbawienia wolności.

Ustawodawca bowiem nie określa sytuacji, w których praktyczne jej zastosowanie będzie niedopuszczalne. Nie wprowadza klauzul generalnych czy jakichkolwiek podstaw ocennych, prowadzących do pełnej uznaniowości w analizowanym zakresie. Jedynym kryterium jest złożenie pisemnego oświadczenia o podjęciu prac społecznych (odróbek) i poddaniu się rygorom z nią związanym. Można zatem oczekiwać, iż złożenie przez skazanego stosownego oświadczenia będzie skutkowało wstrzymaniem wykonania zastępczej kary pozbawienia wolności. Decyzja sądu w tym zakresie jest co prawda uznaniowa, ale co do zasady powinna być pozytywna, chyba że prawdopodobieństwo wykonania kary ograniczenia wolności jest nadzwyczaj nikłe.

Zaproponowane przez ustawodawcę rozwiązanie jest jednorazową szansą na uniknięcie odbywania zastępczej kary pozbawienia wolności, co pozostaje zresztą w zgodzie z ideą analizowanej konstrukcji prawnej.  Rozważenia zatem wymaga, jakie okoliczności będą stanowiły podstawę odmowy skorzystania z przedmiotowej instytucji. Problemem bowiem pozostaje brak bliższego sprecyzowania mierników, na podstawie których sąd ustaliłby powyższe okoliczności. Wydaje się, że ocenie będzie podlegała dotychczasowa postawa skazanego, zwłaszcza w zakresie jego zachowania po wydaniu wyroku. Nie trudno dostrzec, że ocena ta będzie przysparzała wielu trudności.

Pamiętajmy, że wstrzymanie wykonania zastępczej kary pozbawienia wolności ma charakter uznaniowy. W takim razie każdorazowa ocena realności wykonania orzeczonej kary ograniczenia wolności (prac społecznych, odróbek) w formie podstawowej pozostawiona będzie władzy sędziego. Przy rozstrzyganiu w przedmiocie wstrzymania wykonania kary zastępczej decydujące znaczenie będzie miała ocena postawy skazanego, która uznana została za uchylanie się od odbywania kary ograniczenia wolności lub obowiązków orzeczonych na podstawie art. 34 § 3 k.k., a także rozmiary i formy tego uchylania się.

Nie bez znaczenia powinna być też ocena właściwości i warunków osobistych skazanego, która może mieć wpływ na prognozowanie, na ile realne jest podjęcie przez skazanego wykonania pracy społecznie użytecznej.

Dostałem do odbycia karę w więzieniu, bo nie wykonywanie i nie pracowałem prac społecznych i odróbek Poznań

Mając powyższe okoliczności na uwadze, sąd może zatem uznać, że mimo złożenia przez skazanego stosownego oświadczenia wykonanie kary ograniczenia wolności (prac społęcznych) w formie pierwotnej będzie  z uwagi na postawę skazanego niemożliwe lub niecelowe. Przeciwko warunkowemu wstrzymaniu wykonania kary może przemawiać przede wszystkim składanie wielu oświadczeń i obietnic w trakcie postępowania wykonawczego co do chęci odbywania kary ograniczenia wolności, z których to zobowiązań skazany się nie wywiązał, a także okres, jaki upłynął od dnia, kiedy skazany miał rozpocząć odbywanie kary ograniczenia wolności.

Wszczęcie postępowania w przedmiocie wstrzymania wykonania zastępczej kary pozbawienia wolności możliwe jest tylko po uprzednim złożeniu pisemnego oświadczenia o podjęciu odbywania kary ograniczenia wolności i poddaniu się rygorom z nią związanym.  W interesie skazanego leży zwrócenie uwagi sądu na okoliczności usprawiedliwiające jego uprzednie zachowanie, które doprowadziło do zarządzenia kary zastępczej. Ustawodawca nie precyzuje nadto wymogów, jakie spełniać powinno przedmiotowe oświadczenie. Nadawcą oświadczenia może być wyłącznie skazany. Oznacza to, że takiego uprawnienia nie będzie miał obrońca skazanego ustanowiony lub wyznaczony w postępowaniu wykonawczym. Obrońca może w imieniu skazanego sporządzić wniosek o wstrzymanie wykonania zastępczej kary pozbawienia wolności w trybie art. 65a k.k.w., którego nieodzownym elementem będzie oświadczenie sporządzone i podpisane przez skazanego.  Oświadczenie to skazany może złożyć bezpośrednio do sądu, który wydał orzeczenie w pierwszej instancji, a także przekazać je kuratorowi, który dostarczy je następnie do sądu.

Postępowanie to zostaje zatem wszczęte wyłącznie z inicjatywy samego skazanego. Sąd bezzwłocznie wyznacza posiedzenie w celu rozpoznania przedmiotowego oświadczenia i wydaje stosowne postanowienie, uwzględniając bądź nie uwzględniając wniosku skazanego o wstrzymanie wykonania zastępczej kary pozbawienia wolności orzeczonej w miejsce niewykonanej kary ograniczenia wolności. Posiedzenie to odbywa się bez udziału stron. Rozstrzygnięcie w tym zakresie zarówno pozytywne, jak i negatywne — podlega odwołaniu. W przypadku uwzględnienia wniosku skazanego postanowienie zgodnie z regułą z art. 9 § 3 k.k.w. wykonalne jest z chwilą wydania, co oznacza obowiązek natychmiastowego zwolnienia skazanego z zakładu karnego albo wstrzymania wykonania zarządzenia o wykonaniu kary pozbawienia wolności.

Wskazać nadto należy, że warunkowe wstrzymanie wykonania zastępczej kary pozbawienia wolności może nastąpić w każdym czasie. Oznacza to możliwość procedowania w analizowanym zakresie od chwili wydania nieprawomocnego postanowienia o zarządzeniu wykonania kary zastępczej do chwili jej wykonania w całości.

Zauważyć należy, iż w przypadku nieuwzględnienia wniosku skazanego o wstrzymanie wykonania zastępczej kary pozbawienia wolności przepis art. 43 k.k.w. pozwala na odbycie kary zastępczej poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego (obroża na nogę).

W przypadku jakichkolwiek pytań bądź wątpliwości, pozostajemy do Państwa dyspozycji. Prosimy przejść do zakładki kontakt.

Z wyrazami szacunku

Dodaj komentarz