Wypadek i kolizja w wyniku zaśnięcia za kierownicą samochodu

Wypadek i kolizja w wyniku zaśnięcia za kierownicą samochodu

Zgodnie z treścią art. 177 § 1 k.k. kto, naruszając, chociażby nieumyślnie, zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym, powoduje nieumyślnie wypadek, w którym inna osoba odniosła obrażenia ciała określone w art. 157 § 1 k.k. podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.

Z kolei zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym uczestnik ruchu i inna osoba znajdująca się na drodze są obowiązani zachować ostrożność, a gdy ustawa tego wymaga, szczególną ostrożność, unikać wszelkiego działania, które mogłoby spowodować zagrożenie bezpieczeństwa lub porządku ruchu drogowego, ruch ten utrudnić albo w związku z ruchem zakłócić spokój lub porządek publiczny oraz narazić kogokolwiek na szkodę. Analiza zachowania kierowcy polega na dokonaniu oceny jego przygotowania teoretycznego, niezbędnego doświadczenia w prowadzeniu pojazdu, zachowania ogólnych reguł ostrożności oraz zasad bezpieczeństwa do których należą m.in. obowiązek trzeźwości oraz prowadzenie pojazdu w stanie psycho-fizycznym który umożliwia i gwarantuje nie narażanie innych uczestników ruchu na niebezpieczeństwo.

Przykład z sprawy sądowej

Oskarżony w dniu 05 września 2017 roku w S. województwa (...), kierując samochodem osobowym marki A. (...) o nr rej. (...) naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym w ten sposób, że pomimo braku sprawności psychomotorycznej z powodu zmęczenia, umożliwiającej bezpieczne prowadzenie pojazdu nie zachował należytej ostrożności i zasnął za kierownicą w wyniku czego przekroczył oś jezdni i zjechał na przeciwległy pas ruchu, w wyniku czego doprowadził do zderzenia z samochodem marki V. (...) o nr rej. (...) kierowanym przez K. R. (1), w wyniku czego pasażerka V. (...) R. B. doznała ogólnych potłuczeń ciała, pęknięcia jelita cienkiego z objawami zapalenia otrzewnej, krwiaka lewej nerki, stłuczenia obu płuc, krwawienia do jam ciała, złamania dwóch żeber oraz złamania dwóch wyrostków poprzecznych kręgosłupa lędźwiowego, które to obrażenia realnie zagrażały jej życiu, natomiast pasażerka A. (...) I. Ś. doznała złamania prawego obojczyka oraz złamania kości promieniowej prawej, stłuczenia klatki piersiowej oraz biodra lewego, które to obrażenia naruszyły czynności narządów jej ciała na okres powyżej dni siedmiu

Oskarżony swoim zachowaniem naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym określone w art. 3 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym. Wskazać również trzeba, że w niniejszej sprawie istnieje związek przyczynowy pomiędzy naruszeniem przez oskarżonego reguł ostrożności a zaistnieniem wypadku i jego skutkami. Gdyby oskarżony zastosował się do tychże reguł, zachował szczególną ostrożność, nie prowadził pojazdu pod wpływem zmęczenia, nie doszłoby do zaśnięcia za kierownicą, zjechania z drogi i wjechania w nadjeżdżający z przeciwka pojazd.

Należy również zauważyć, że oskarżony nigdy wcześniej nie był karany, czyn miał charakter nieumyślny. Z zebranego materiału dowodowego można wyprowadzić wniosek, że zjechanie na przeciwległy pas ruchu nie było wynikiem brawurowej, niebezpiecznej jazdy oskarżonego, lecz rezultatem tego, że zasnął za kierownicą. Wskazują na to następujące okoliczności: bardzo wczesna pora zdarzenia, fakt, iż oskarżony wracał do domu po pracy na nocnej zmianie, niewysoka prędkość samochodu przed wypadkiem oraz fakt, iż samochód oskarżonego zjeżdżał na przeciwny pas ruchu nie gwałtownym manewrem, lecz łagodnym, jednostajnym torem.

Mając powyższe na uwadze Sąd uznał oskarżonego za winnego popełnienia czynu z art. 177§1 kk i z art. 177 §2 kk w zw. z art. 11 §2 kk i za to na podstawie art. 177 §2 kk w zw. z art. 11 §3 kk wymierzył mu karę ośmiu miesięcy pozbawienia wolności. Przy wymiarze kary Sąd uwzględnił uprzednią niekaralność oskarżonego, a także stopień społecznej szkodliwości czynu. Wskazać trzeba , iż oskarżony nieumyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym, od początku postępowania nie kwestionował swojej winy. Postawa oskarżonego wskazuje na krytyczny stosunek do popełnionego czynu i tym samym Sąd uznał, iż dla celów prewencyjnych wystarczające będzie wymierzenie kary oscylującej w dolnych granicach ustawowego zagrożenia.

Na podstawie art. 69§1 kk i art. 70§1 kk Sąd zawiesił warunkowo wykonanie orzeczonej kary pobawienia wolności tytułem próby na okres lat dwóch uznając, iż odnośnie oskarżonego można postawić pozytywną prognozę, co do jego zachowania w przyszłości i będzie to wystarczające dla osiągnięcia celów kary oraz zapobiegnie powrotowi do przestępstwa, nałożono obowiązek informowania kuratora o przebiegu okresu próby co 6 miesięcy.

Jednocześnie sytuacja rodzinna i majątkowa oskarżonego, konsekwencje finansowe popełnionego czynu w postaci konieczności zapłaty określonych kwot na rzecz pokrzywdzonych nie uzasadniały orzekania kary o charakterze majątkowym, szczególnie w sytuacji obciążenia oskarżonego kwotą kosztów sądowych.

W zakresie wnioskowanego orzeczenia środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych Sąd uznał, iż orzeczenie takie nie jest konieczne albowiem nie można przyjąć aby zachodziła konieczność wyeliminowania oskarżonego jako uczestnika ruchu w charakterze kierowcy, przemawia za tym nieumyślne naruszenie zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym, stopień i charakter naruszonych reguł , krytyczny stosunek do popełnionego czynu. Nie można pominąć też faktu, iż samochód stanowi istotny środek transportu dla oskarżonego , w tym zakresie dojazdu do pracy .

W przypadku jakichkolwiek pytań bądź wątpliwości, pozostajemy do Państwa dyspozycji, prosimy przejść do zakładki kontakt.

Z wyrazami szacunku.

Wypadek i kolizja w wyniku zaśnięcia za kierownicą samochodu
5 (100%) 174 vote[s]

Dodaj komentarz