Stalking, czyli uporczywe nękanie, zagrożenie i podszywanie się

Stalking, czyli uporczywe nękanie, zagrożenie i podszywanie się

Art. 190a. § 1. Kto przez uporczywe nękanie innej osoby lub osoby jej najbliższej wzbudza u niej uzasadnione okolicznościami poczucie zagrożenia lub istotnie narusza jej prywatność,

podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.

§ 2. Tej samej karze podlega, kto, podszywając się pod inną osobę, wykorzystuje jej wizerunek lub inne jej dane osobowe w celu wyrządzenia jej szkody majątkowej lub osobistej.

§ 3. Jeżeli następstwem czynu określonego w § 1 lub 2 jest targnięcie się pokrzywdzonego na własne życie, sprawca

podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10.

§ 4. Ściganie przestępstwa określonego w § 1 lub 2 następuje na wniosek pokrzywdzonego.

Przedmiotem ochrony art. 190a § 1 jest wolność człowieka, którą należy rozumieć jako wolność od obawy i strachu, a także prawo do prywatności

Art. 190 § 2 chroni prawo człowieka do własnego wizerunku i dysponowania własnymi danymi osobowymi, natomiast w myśl § 3 ochronie podlega także życie człowieka.

Stalking polega na wzbudzaniu poprzez uporczywe nękanie u innej osoby lub osoby jej najbliższej uzasadnionego okolicznościami poczucia zagrożenia lub spowodowania istotnego naruszania jej prywatności.

Przez nękanie będziemy rozumieć ustawiczne, ciągłe, częste dręczenie, prześladowanie kogoś, dokuczenie komuś.

Z kolei uporczywe, to długotrwałe, powtarzające się, nieustanne. Aby mówić o uporczywym nękaniu musi dojść do powtarzalnych zachowań, uciążliwych dla pokrzywdzonego w znacznym stopniu, odbieranych przez niego jako zachowania wysoce nieprzyjemne i wzbudzające obawę lub też naruszające w istotnym stopniu jego prywatność.

Katalog zachowań objętych przestępstwem starkingu jest otwarty, a praktyka go tworzy i rozszerza ciągle. Nie da się odgórnie ustalić zachowań karanych.

Warunkiem wypełnienia znamion występku z art. 190a § 1 k.k. jest to, aby poprzez uporczywe nękanie sprawca wzbudził w pokrzywdzonym uzasadnione okolicznościami poczucie zagrożenia. O ile wystąpienie poczucia zagrożenia należy oceniać subiektywnie, o tyle to, czy odczucia takie były uzasadnione okolicznościami, wymagać będzie ocen zobiektywizowanych, czy przeciętna, rozsądna osoba, o cechach podobnych do pokrzywdzonego, powinna czuć się w danych okolicznościach zagrożona zachowaniem sprawcy.

Art. 190a § 1 k.k. opisuje zachowanie polegające na istotnym naruszeniu prywatności pokrzywdzonego poprzez uporczywe nękanie jego lub osoby dla niego najbliższej. O prywatności stanowi Konstytucja RP w art. 47:

Każdy ma prawo do ochrony prawnej życia prywatnego, rodzinnego, czci i dobrego imienia oraz do decydowania o swoim życiu osobistym.

Przestępstwo w art. 190a § 1 k.k. ma charakter skutkowy, czyli do jego dokonania konieczne jest wystąpienie skutku w postaci czy to poczucia zagrożenia po stronie pokrzywdzonego, czy wystąpienie istotnego naruszenia jego prywatności.

Art. 190a § 2 k.k  opisuje przestępstwo jakim jest przywłaszczanie cudzej tożsamości w sieci internetowej, podszywanie się pod inną osobę na różnego rodzaju forach internetowych czy składanie w formie elektronicznej różnego typu zamówień przy upozorowaniu, że pochodzą one od innej osoby niż składający je w rzeczywistości sprawca. Przez podszywanie się pod inną osobę należy rozumieć zachowanie polegające na fałszywym podawaniu się za kogo innego

Ustawa o ochronie danych osobowych w art. 6. stanowi, że:

1. W rozumieniu ustawy za dane osobowe uważa się wszelkie informacje dotyczące zidentyfikowanej lub możliwej do zidentyfikowania osoby fizycznej.

2. Osobą możliwą do zidentyfikowania jest osoba, której tożsamość można określić bezpośrednio lub pośrednio, w szczególności przez powołanie się na numer identyfikacyjny albo jeden lub kilka specyficznych czynników określających jej cechy fizyczne, fizjologiczne, umysłowe, ekonomiczne, kulturowe lub społeczne.

3. Informacji nie uważa się za umożliwiającą określenie tożsamości osoby, jeżeli wymagałoby to nadmiernych kosztów, czasu lub działań.

Dane osobowe to zespół wiadomości (komunikatów) o konkretnym człowieku na tyle zintegrowany, że pozwala na jego zindywidualizowanie. Obejmuje co najmniej informacje niezbędne do identyfikacji (imię, nazwisko, miejsce zamieszkania), jednakże do tego się nie ogranicza, bowiem mieszczą się w nim również dalsze informacje, wzmacniające stopień identyfikacji. Do informacji takich z pewnością należą zdjęcia osoby fizycznej, chociażby wykonane w przeszłości, umożliwiające jej identyfikację. W sytuacji gdy zdjęcie takie jest umieszczone wraz z imieniem i nazwiskiem osoby na nim występującej w miejscu dostępnym dla nieograniczonej liczby podmiotów, należy uznać, iż stanowi ono dane osobowe podlegające ochronie na podstawie ustawy o ochronie danych osobowych. O zakwalifikowaniu danej informacji do kategorii danych osobowych decydują przede wszystkim obiektywne kryteria oceny, przy czym uwzględnić należy wszystkie informacje, w tym także pozajęzykowe (kontekst) do jakich dostęp mają osoby trzecie. (Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 listopada 2009 r. I OSK 667/09)

W § 3 art. 190a ustawodawca wskazał typ kwalifikowane którym jest następstwo w postaci targnięcia się pokrzywdzonego na własne życie. Przez targnięcie się pokrzywdzonego na własne życie, czyli podjętą przez niego udaną lub nieudaną próbę samobójczą.

Użyte przez ustawodawcę sformułowanie „uporczywe nękanie” wyraźnie wskazuje na intencjonalne, umyślne zachowanie sprawcy i w tym zakresie sprawca chce dokuczyć ofierze, ma świadomość tego, że jego zachowanie stanowi dla niej dolegliwe nękanie i takiego właśnie odbioru swojego zachowania chce.

W przypadku jakichkolwiek pytań bądź wątpliwości, pozostajemy do Państwa dyspozycji, prosimy przejść do zakładki kontakt.

Z wyrazami szacunku.

Stalking, czyli uporczywe nękanie, zagrożenie i podszywanie się
5 (100%) 25 votes

Dodaj komentarz