Popełnienie przestępstwa karno skarbowego wspólnie i w porozumieniu

Popełnienie przestępstwa karno skarbowego wspólnie i w porozumieniu

Odpowiada za przestępstwo karno skarbowe nie tylko ten, kto wykonuje czyn zabroniony sam albo wspólnie i w porozumieniu z inną osobą, ale także ten, kto kieruje wykonaniem czynu zabronionego przez inną osobę lub wykorzystując uzależnienie innej osoby od siebie, poleca jej wykonanie takiego czynu. Każdy ze współsprawców wykonujących czyn zabroniony odpowiada w granicach swej umyślności lub nieumyślności, niezależnie od odpowiedzialności pozostałych sprawców; okoliczność osobistą, wyłączającą lub łagodzącą albo zaostrzającą odpowiedzialność, która nie stanowi znamienia czynu zabronionego, uwzględnia się tylko co do sprawcy, którego ona dotyczy.

Sprawcą pojedynczym jest ten, kto sam wykonuje czyn zabroniony, czyli swoim zachowaniem realizuje samodzielnie znamiona typu rodzajowego przestępstwa. Sprawstwo pojedyncze, nazywane też jednosprawstwem, nie należy zatem do postaci przestępnego współdziałania. Użycie przez ustawodawcę zwrotu wykonuje, a nie dokonuje prowadzi do objęcia zakresem przepisu również form stadialnych – karalnego przygotowania i usiłowania.

Wyznaczenie konkretnej osoby

Wyznaczenie konkretnej osoby, jako odpowiedzialnej za realizację określonych obowiązków wynikających z przepisów prawa finansowego w toku działalności podmiotów zbiorowych, pełni istotną rolę ułatwiającą przypisanie indywidualnej odpowiedzialności karnej skarbowej. Nie stwarza to jednak żadnego automatycznego domniemania tej odpowiedzialności, nie jest też warunkiem koniecznym dla jej przypisania. Pojęcie zajmowania się sprawami gospodarczymi, w szczególności finansowymi może być rozumiane ogólnie, bez konieczności wskazania, że konkretne czynności (obowiązki) powierzone zostały konkretnej osobie. Odpowiedzialnym przykładowo będzie prezes zarządu spółki, jako kierujący pracami tego zarządu, chyba, że obowiązki w tym zakresie wyraźnie powierzono innemu członkowi zarządu albo kierownikowi odpowiedniej komórki organizacyjnej, osoby trzecie, którym podatnicy powierzyli dokonywanie rozliczeń podatkowych na podstawie umów cywilnoprawnych.

Przestępstwo karno skarbowe wspólnie i w porozumieniu

Za współsprawstwo odpowiada ten, kto wspólnie i w porozumieniu z inną osobą wykonuje czyn zabroniony. Tę postać sprawczą określa się jako oparte na porozumieniu wspólne wykonanie czynu zabronionego, które charakteryzuje się po stronie każdego ze wspólników (partnerów) odgrywaniem istotnej roli w procesie realizacji ustawowych znamion czynu zabronionego. Z istoty konstrukcji współsprawstwa wynika więc, że każdy ze współsprawców ponosi odpowiedzialność za całość popełnionego (wspólnie i w porozumieniu) przestępstwa, a więc także i w tej części, w jakiej znamiona czynu zabronionego zostały wypełnione zachowaniem innego ze współsprawców. W każdym przypadku współdziałania czy to opartego na hierarchicznej podległości współdziałających (zwanego strukturą pionową), czy też polegającego na porozumieniu równorzędnych i samodzielnych partnerów (zwanego strukturą poziomą) prawidłowe ustalenie charakteru współuczestnictwa poszczególnych osób wymaga dokładnej analizy. Należy wykluczyć wszelkie domniemania i wszelki automatyzm.

Składnikiem strony podmiotowej w konstrukcji współsprawstwa jest istnienie porozumienia łączącego sprawców, dotyczącego wspólnego wykonania czynu zabronionego. Jest ono tym elementem, który spaja poszczególne zachowania się sprawców w jedność i stanowiąc podstawę współsprawstwa jednocześnie wyznacza jego granice. Polega ono na uzgodnieniu woli popełnienia czynu zabronionego, jak też na świadomym współdziałaniu w trakcie jego realizacji. W literaturze i orzecznictwie wskazuje się trzy składniki porozumienia:

1) proces zawierania porozumienia, na który składają się odpowiednie zachowania sprawców;

2) treść porozumienia, czyli wspólne wykonanie czynu zabronionego;

3) świadomość i wola realizacji treści porozumienia.

Porozumienie

Porozumienie może zostać zawarte zarówno przed, jak i w trakcie wykonywania czynu zabronionego – w czasie realizacji działań sprawczych. Treść przestępczego porozumienia ma istotne znaczenie dla kwalifikacji prawnej czynu zarzucanego każdemu ze współsprawców. Zasadniczo kwalifikacja odnosić się będzie do łącznej wartości przedmiotu czynu czy też spowodowanego uszczuplenia należności publicznoprawnej, bez względu na konkretne udziały poszczególnych współdziałających, jednak w przypadku np. ekscesu jednego z nich nieobjętego porozumieniem, zachowanie wykraczające poza granice porozumienia obciąży już tylko tego ze współdziałających, który się ekscesu dopuścił. Sam fakt podporządkowania służbowego w ramach struktury organizacyjnej danej jednostki nie wykształca jeszcze zależności w stopniu wystarczającym dla sprawstwa poleceniowego, wobec czego w wielu przypadkach wydanie polecenia należy uznawać za zwykłe podżeganie.

W przypadku jakichkolwiek pytań bądź wątpliwości, pozostajemy do Państwa dyspozycji, prosimy przejść do zakładki kontakt.

Z wyrazami szacunku

Popełnienie przestępstwa karno skarbowego wspólnie i w porozumieniu
5 (100%) 75 votes

Dodaj komentarz