Protokół zeznań i wyjaśnień w sprawie karnej

Protokół zeznań i wyjaśnień w sprawie karnej

Spisania protokołu wymagają:

1) przyjęcie ustnego zawiadomienia o przestępstwie, wniosku o ściganie i jego cofnięcie;

2) przesłuchanie oskarżonego, świadka, biegłego i kuratora;

3) dokonanie oględzin;

4) dokonanie otwarcia zwłok oraz wyjęcie zwłok z grobu;

5) przeprowadzenie eksperymentu, konfrontacji oraz okazania. Protokół z czynności okazania, sporządzony z możliwą dokładnością, ma odzwierciedlać jej prawidłowość oraz rzeczywisty przebieg, co za tym idzie w sytuacji, w której żadna ze stron nie podważa zasadności sporządzenia protokołu przed złożeniem podpisów, dokument ten stanowi wiarygodne źródło informacji o przeprowadzonej czynności.

6) przeszukanie osoby, miejsca, rzeczy i systemu informatycznego oraz zatrzymanie rzeczy i danych informatycznych;

7) otwarcie korespondencji i przesyłki oraz odtworzenie utrwalonych zapisów;

8) zaznajomienie podejrzanego z materiałami zebranymi w postępowaniu przygotowawczym;

9) przyjęcie poręczenia;

10) przebieg posiedzenia sądu, jeżeli stawią się na nim uprawnione osoby albo ich obecność jest obowiązkowa;

11) przebieg rozprawy.

Z innych czynności spisuje się protokół, jeżeli przepis szczególny tego wymaga albo przeprowadzający czynność uzna to za potrzebne. W innych wypadkach można ograniczyć się do sporządzenia notatki urzędowej.

Protokół rozprawy spisuje pracownik sekretariatu lub inna osoba upoważniona przez prezesa sądu. Inny protokół spisać może, poza osobami wymienionymi wyżej, osoba przybrana w charakterze protokolanta przez prowadzącego czynność lub sam przeprowadzający czynność.

Protokół powinien zawierać:

1) oznaczenie czynności, jej czasu i miejsca oraz osób w niej uczestniczących, a ma to szczególne znaczenie w odniesieniu do protokołu rozprawy i posiedzenia, gdyż umożliwia stwierdzenie należytej obsady sądu, udziału w rozprawie osób, których udział jest obowiązkowy, początku biegu terminu do wniesienia środka odwoławczego itp.

2) przebieg czynności oraz oświadczenia i wnioski jej uczestników, a ma to szczególne znaczenie w odniesieniu do protokołu rozprawy i posiedzenia, gdyż umożliwia stwierdzenie należytej obsady sądu, udziału w rozprawie osób, których udział jest obowiązkowy, początku biegu terminu do wniesienia środka odwoławczego itp.

3) wydane w toku czynności postanowienia i zarządzenia, a jeżeli postanowienie lub zarządzenie sporządzono osobno, wzmiankę o jego wydaniu;

4) w miarę potrzeby stwierdzenie innych okoliczności dotyczących przebiegu czynności np. opuszczenie miejsca czynności przez jedną z osób biorących w niej udział, zachowanie osoby przesłuchiwanej, jeżeli może to mieć znaczenie dla oceny jej wypowiedzi (np. wahanie, długie zastanawianie się, odwracanie wzroku itp.)

Powszechne w praktyce jest, że wypowiedzi osoby przesłuchiwanej są streszczane w protokole. W orzecznictwie aprobuje się taki sposób protokołowania, podnosząc, że pozwala on formułować tekst w sposób zrozumiały, z pominięciem rozmaitych ułomności wypowiedzi, które są nieistotne dla treści, a utrudniają jej zrozumienie, co mogłoby mieć miejsce przy zapisie dosłownym. Protokół zeznań (wyjaśnień) ma utrwalać treść wypowiedzi w sposób oddający istotę rzeczy, powinien on zatem stanowić wierne, tzn. ściśle odpowiadające rzeczywistej treści, odbicie wypowiedzi osoby przesłuchiwanej w zakresie istotnym dla danej sprawy. Protokół może więc zawierać słowa lub zwroty, których wysłuchiwany nie używał, o ile są one użyteczne dla spełnienia celu protokołowania. Zapis dosłowny może niekiedy utrudniać zrozumienie sensu wypowiedzi z powodu sposobu posługiwania się przez świadka językiem lub też pozostawiać zbyt duży margines odczytywania znaczenia użytych słów. Osoby biorące udział w czynności mają prawo żądać zamieszczenia w protokole z pełną dokładnością wszystkiego, co dotyczy ich praw lub interesów. W protokole nie wolno zastępować zapisu treści zeznań lub wyjaśnień odwoływaniem się do innych protokołów. Osoby biorące udział w czynności mają prawo żądać odczytania fragmentów ich wypowiedzi wciągniętych do protokołu.

W protokole nie zamieszcza się danych dotyczących miejsca zamieszkania i miejsca pracy pokrzywdzonych i świadków uczestniczących w czynności. Dane te, niezamieszczone w protokole, zamieszcza się w załączniku do protokołu, który przechowuje się w załączniku adresowym do akt sprawy, do wiadomości organu prowadzącego postępowanie. Nie dotyczy to miejsca pracy świadka będącego funkcjonariuszem publicznym, składającego zeznania w związku z pełnioną funkcją, chyba że przeprowadzający czynność w postępowaniu przygotowawczym albo przewodniczący składu orzekającego przeprowadzającego czynność uzna, iż dla dobra postępowania karnego nie powinno ono zostać zamieszczone w protokole.

Jeżeli dane dotyczące miejsca zamieszkania i miejsca pracy pokrzywdzonych i świadków zawarte są w dokumentach innych niż protokół dokumenty, w całości lub w części, w jakiej zawierają te dane, przechowuje się w załączniku adresowym do akt sprawy, do wiadomości organu prowadzącego postępowanie. Do akt sprawy załącza się uwierzytelnione kserokopie dokumentów lub ich części, sporządzone w sposób uniemożliwiający zapoznanie się z tymi danymi.

Przeprowadzający czynność w postępowaniu przygotowawczym albo przewodniczący składu sądu - w odniesieniu do protokołu, a w odniesieniu do innych dokumentów - organ prowadzący postępowanie przygotowawcze albo prezes sądu lub przewodniczący składu sądu, może zarządzić o odstąpieniu, w całości lub w części, od stosowania reguł powyższych:

1) jeżeli dane dotyczące miejsca zamieszkania lub miejsca pracy pokrzywdzonego lub świadka są oskarżonemu znane;

2) w odniesieniu do danych dotyczących miejsca zamieszkania lub miejsca pracy pokrzywdzonego lub świadka, jeżeli miejsca te stanowią równocześnie miejsce prowadzenia działalności gospodarczej przez pokrzywdzonego lub świadka i dane te zostały przekazane do publicznej wiadomości do właściwego rejestru lub ewidencji,

3) z powodu oczywistego braku potrzeby ochrony danych dotyczących miejsca zamieszkania lub miejsca pracy pokrzywdzonego lub świadka z uwagi na charakter sprawy.

Protokół rozprawy oraz posiedzenia podpisują niezwłocznie przewodniczący i protokolant. Stenogram oraz jego przekład podpisuje stenograf, a ponadto przewodniczący rozprawy lub przeprowadzający czynność. Jeżeli przewodniczący nie może podpisać protokołu, protokół podpisuje za niego jeden z członków składu orzekającego, zaznaczając przyczynę braku podpisu przewodniczącego. Z wyjątkiem protokołu rozprawy lub posiedzenia protokół podpisują osoby biorące udział w czynności. Przed podpisaniem należy go odczytać i uczynić o tym wzmiankę. Osoba uczestnicząca w czynności może podpisując protokół zgłosić jednocześnie zarzuty co do jego treści; zarzuty te należy wciągnąć do protokołu wraz z oświadczeniem osoby wykonującej czynność protokołowaną.

 

W przypadku jakichkolwiek pytań bądź wątpliwości, pozostajemy do Państwa dyspozycji. Prosimy przejść do zakładki kontakt.

Z wyrazami szacunku.

Protokół zeznań i wyjaśnień w sprawie karnej
5 (100%) 44 votes

Dodaj komentarz