Broń gazowa a broń palna

Broń gazowa a broń palna

W praktyce występuje rozbieżność w orzecznictwie na gruncie uznania broni gazowej za broń palną w rozumieniu prawa karnego. Z jednej strony pojawił się pogląd, że pistolet gazowy jest bronią palną, a z drugiej strony zaprezentowano stanowisko przeciwne.

Broń gazowa nie jest bronią palną

Sąd Najwyższy w postanowieniu sygnatura akt V KKN 376/01 stwierdził, że rozszerzenie zakresu pojęcia broń palna w ustawie z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji (Dz.U. z 2012 r. poz. 576) nie może mieć znaczenia dla dokonywania wykładni art. 280 § 2 Kodeksu karnego, a to m.in. ze względu na ww. ustawy i Kodeksu karnego oraz ich odmienne cele. Sąd Najwyższy stanął na stanowisku, że kontekst, w którym zostało w art. 280 § 2 Kodeksu karnego wymienione pojęcie "broni palnej", nakazuje w dalszym ciągu za broń palną uważać tylko przyrząd, w którym sprężone gazy, powstałe podczas spalania się materiału miotającego, wyrzucają pocisk z lufy lub elementu ją zastępującego. Energia wystrzału musi być w takim przypadku zdolna spowodować śmierć lub ciężkie uszkodzenie ciała. Powołując się na doktrynę, Sąd Najwyższy stwierdził, że takich właściwości nie posiada broń gazowa używana w sposób prawidłowy, bo takowa przeznaczona jest tylko do przełamywania oporu i chwilowego obezwładnienia przeciwnika. Sąd Najwyższy podkreślił także, że przy broni gazowej istnieje wymóg konstrukcyjny, aby broń taka była bezpieczna i aby jej normalne i zgodne z przeznaczeniem użycie powodowało tylko chwilową niedyspozycję zaatakowanego, pozbawiając go jedynie woli walki lub obrony.

Broń gazowa jest bronią palną pod pewnymi warunkami

Zdaniem Sądu Najwyższego w uchwale Składu Siedmiu Sędziów Sądu Najwyższego - Izba Karna z 2004-01-29 I KZP 39/03, brak rozsądnej możliwości zanegowania, iż definicja zakresowa i treściowa broni palnej, zawarta w ustawie o broni i amunicji obejmuje również broń gazową. Przy uchwalaniu ustawy o broni i amunicji zamierzeniem ustawodawcy było zaliczenie broni gazowej do broni palnej nie tylko w rozumieniu przepisów o charakterze reglamentacyjnym, ale także w rozumieniu przepisów Kodeksu karnego. Ponieważ odwołanie się do samej tylko metody wykładni historycznej można by uznać za niewystarczające, należy wskazać, zdaniem SN, że do tego samego rezultatu prowadzi odwołanie się do wykładni językowej i systemowej, zaś wykładnia celowościowa bynajmniej nie sprzeciwia się takiemu rezultatowi. Zasadne jest – zdaniem SN – stwierdzenie, że wszystkie rodzaje broni określone w art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o broni i amunicji posiadają cechę niebezpieczności jedynie potencjalnie, co stanie się oczywiste, gdy odwołać się do realiów sytuacji posługiwania się sprawcy rozboju klasyczną bronią palną i bronią gazową. Nieistotne jest, czy sprawca dysponując w chwili czynu bronią palną zdecydowany jest na jej użycie (oddanie strzału do pokrzywdzonego), gdyż z punktu widzenia ustawowych znamion czynu określonego w art. 280 § 2 KK wystarczy, że sprawca się nią posługuje. Decydujące jest istnienie samej możliwości użycia niebezpiecznych dla życia lub zdrowia cech tej broni, tak w wypadku klasycznej broni palnej, jak i w wypadku broni gazowej. To, czy broń palna zostanie użyta, i w jaki sposób zostanie użyta, będzie ewentualnie stanowiło podstawę odpowiedzialności za inny (skutkowy) typ przestępstwa (przeciwko życiu i zdrowiu), a w ramach odpowiedzialności z art. 280 § 2 KK może, wpływać na ocenę stopnia społecznej szkodliwości konkretnego czynu. Na koniec rozważań SN skrytykował argument, że posłużenie się bronią gazową stwarza zagrożenie dopiero wówczas, gdy nastąpi ono sprzecznie z jej przeznaczeniem, bo np. posłużenie się nożem, aby stwarzało zagrożenie dla życia i zdrowia, musi nastąpić w sposób jawnie sprzeczny ze zwykłym przeznaczeniem tego przedmiotu.

W wyroku Sądu Apelacyjnego w Łodzi - II Wydział Karny sygnatura akt II AKa 65/14 stwierdzono, że jeśli nawet, przy uwzględnieniu definicji zakresowej z art. 4 ust. 1 pkt 1 BrońAmunU, określony rodzaj broni (np. broń gazowa) zaliczany jest do broni palnej, a w konsekwencji obowiązuje presumpcja jego ''niebezpieczności”, zbadanie cech konkretnego egzemplarza tej broni może obalić to domniemanie i uniemożliwić stwierdzenie, że in concreto urządzenie to jest bronią palną, jeśli tylko nie spełni ono któregokolwiek elementu definicji treściowej, tj. z uwagi np. na jego niesprawność wykazane zostanie, że nie jest ono zdolne do rażenia (wystrzelenia pocisku lub substancji), a w konsekwencji nie jest niebezpieczne dla życia lub zdrowia.

Z kolei w wyroku Sądu Apelacyjnego w Białymstoku sygnatura akt II AKa 42/10 stwierdzono, że urządzenie noszące cechy broni gazowej winno być uznane za broń palną w rozumieniu przepisu art. 280 § 2 KK, jeśli potencjalnie jest ono zdolne do wystrzelenia pocisku lub substancji. Nawet jeżeli nie można tego w danym momencie uczynić z uwagi na to, że broń ta jest niezaładowana czy wręcz uszkodzona, ale w sposób umożliwiający rychłe odtworzenie zdatności rażenia.

W przypadku jakichkolwiek pytań bądź wątpliwości, pozostajemy do Państwa dyspozycji. Prosimy przejść do zakładki kontakt.

Z wyrazami szacunku.

Broń gazowa a broń palna
5 (99.65%) 113 vote[s]

Dodaj komentarz